Όταν η γιαγιά κι ο παππούς κακομαθαίνουν το παιδί!
Όλες κατά καιρούς έχει τύχει να ζητήσουμε να μας εξυπηρετήσουν η γιαγιά κι ο παππούς κρατώντας για λίγες ώρες το παιδί, ενώ δεν είναι λίγοι οι παππούδες που έχουν αναλάβει αυτό το ρόλο σε ημερήσια διάταξη, λόγω των επαγγελματικών μας υποχρεώσεων. Και μπορεί οι σχέσεις μας μαζί τους να είναι οι καλύτερες δυνατές, είτε πρόκειται για γονείς, είτε για πεθερικά, τί γίνεται όμως όταν αντιλαμβανόμαστε ότι είναι πιο ελαστικοί απ’ ότι πρέπει και κατά κάποιο τρόπο κακομαθαίνουν το παιδί ;
Αρχικά θα σου πω, κάνε πρώτα μία συζήτηση με τον εαυτό σου και μη βιαστείς να τους θυμώσεις! Μη ξεχνάς ότι ο ρόλος τους δεν είναι να εκπαιδεύουν, να μαλώνουν συνέχεια ή να αναλάβουν την πλήρη διαπαιδαγώγησή τους. Αντιθέτως, είναι εκεί για να περνούν όμορφες στιγμές μαζί τους και να τα γεμίζουν με αγάπη. Συχνά ίσως με κάποια υπερβολή ! Σκέψου όμως πως όταν ήταν εκείνοι νέοι έπρεπε να διαπαιδαγωγήσουν επίσης εσένα , συχνά οι ίδιοι χωρίς έξωθεν βοήθεια, πράγμα που δεν τους επέτρεπε να είναι το ίδιο διαλλακτικοί ή ελαστικοί, είτε λόγω χρόνου που δεν είχαν (όπως κι εσύ τώρα) , είτε λόγω κανόνων κι ορίων που έπρεπε να τεθούν.
Αυτά λοιπόν τα όρια, είναι πια δική σου δουλειά να τα τοποθετήσεις απέναντι στο παιδί σου. Τα παιδιά αν μη τι άλλο, δεν είναι καθόλου απονήρευτα. Όσο μικρά κι αν είναι!. Συχνά, εκμεταλλεύονται την ελαστικότητα των παππούδων για να κάνουν ό,τι δεν τους επιτρέπεται στο σπίτι. Γι’ αυτό φρόντισε εσύ να βάλεις τους περιορισμούς, τα “πρέπει” , τα “απαγορεύεται”, τα ” μπορείς” και τις επιβραβεύσεις , ώστε το παιδί να μη χάνει τη σειρά του κι αποπροσανατολίζεται.
Μη θεωρείς πως επειδή ο παππούς και η γιαγιά έχουν αναλάβει μεγάλο μέρος της ημέρας του παιδιού , είναι υπεύθυνοι για την εξελικτική του πορεία. Καλώς ή κακώς εκείνοι μεγάλωσαν τα δικά τους παιδιά, με τη δική τους εμπειρία , ένστικτο κι αντίληψη. Υιοθέτησε ό,τι καλό σου έχουν προσφέρει κι έπειτα δημιούργησε τις δικές σου κατευθυντήριες γραμμές για το παιδί σου. Μην ξεχνάς πως ο κόσμος προχωράει, το ίδιο και οι συνθήκες και οι ανάγκες με τις οποίες μεγαλώνει ένα παιδί. Επομένως μην εναντιώνεσαι απέναντί τους και σκέψου λογικά τον τρόπο που πρέπει να ενεργήσεις.
Φρόντισε λοιπόν να κάνεις μία συζήτηση μαζί τους, υπερτονίζοντας αρχικά ότι τους καταλαβαίνεις, ώστε να μην αισθανθούν ότι κάνουν κάποιο λάθος αναφορικά με το παιδί κι έπειτα να τους εξηγήσεις ποιά πράγματα θα ήθελες να προσέχουν και να τηρούν όταν εσείς οι γονείς απουσιάζετε. Πρόσεξε , να είσαι υπεραναλυτική κι όσον το δυνατόν επεξηγηματική στους όρους που θα θέσεις για το παιδί, αφενός για να τους κατανοήσουν πλήρως κι έτσι να μπορέσουν να τους ακολουθήσουν κι αφετέρου για να αποφύγεις τυχόν μικροεγωισμούς ή κλισέ του τύπου: “Εμείς δε μεγαλώσαμε παιδιά ; “ Σημαντικό δε είναι να είναι παρόντες και οι δύο γονείς στη συζήτηση, ώστε να συνειδητοποιήσουν οι παππούδες τη βαρύτητα της εν λόγω κουβέντας και να διευκρινιστεί πως οι ίδιες “εντολές” αφορούν όλους τους εμπλεκόμενους στην ανατροφή του παιδιού: γονείς και παππούδες αμφοτέρων πλευρών !
Ίσως χρειαστεί κατά καιρούς να γίνει μία επανάληψη του διαλόγου. Θα είμαι ειλικρινής, δεν είναι εύκολο ποτέ με τη πρώτη φορά, εκτός αν είμαστε πολύ τυχεροί και οι παππούδες συγκαταβατικοί. Απαραίτητο να συζητήσουμε και με το ίδιο το παιδί, εφόσον είναι σε ηλικία αντίληψης, πώς ακολουθούμε τους κανόνες της γιαγιάς και του παππού, χωρίς ενστάσεις και παρακλήσεις , σαν να ήταν η μαμά κι ο μπαμπάς.
Στον αντίποδα, θα κλείσω λέγοντας, προσέχετε μην πέσετε και οι ίδιες σε υπερβολή!!
Η θέση των παππούδων στην οικογένεια παραμένει πρωταρχικής σημασίας, καθώς είναι εκείνοι που θα μεταφέρουν στο παιδί τις οικογενειακές αξίες και θα το ενθαρρύνουν να δει τον κόσμο με διαφορετική ματιά, χάρη στις εμπειρίες και τη σοφία τους. Οι οικογενειακές φωτογραφίες που ξεθάβουν από τα ντουλάπια τους ή οι ιστορίες που έχουν να διηγηθούν από τα παλιά δίνουν την ευκαιρία στο παιδί να γνωρίσει τους προγόνους και τις ρίζες του ή ακόμα κι εσάς τους ίδιους , ώστε να μην φαντάζετε κάτι μακρινό για το ίδιο. Μπορεί να έχουν τον τελευταίο λόγο στο “μεγάλωμα” του παιδιού σας αλλά μην ξεχνάτε πως οι παππούδες είναι αναντικατάστατοι και η παρουσία τους στη ζωή των παιδιών οφείλει να είναι πάντα ευπρόσδεκτη κι αναγκαία!