Συναισθηματική νοημοσύνη
Πολλοί συχνά αναρωτιόμαστε πως είναι δυνατόν παιδιά, τα οποία έχουν σημαντικές κλίσεις και ικανότητες, για παράδειγμα απομνημονεύουν πολύ εύκολα ή με ελάχιστη μελέτη καταφέρνουν να είναι αξιόλογοι σε κάποιο συγκεκριμένο μάθημα, συχνά δεν προοδεύουν τόσο, όσο κάποια άλλα παιδιά που καταβάλλουν τεράστιες προσπάθειες για τη μελέτη και την πρόοδό τους. Εξάλλου, πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει την έκφραση: “Τόσο έξυπνο παιδί και δεν έκανε τίποτα στη ζωή του, ενώ θα μπορούσε να γίνει κάτι σπουδαίο”!
Η αφορμή για αυτό το άρθρο μου δόθηκε μετά από μία συζητηση που είχα πρόσφατα με μία μαμά, σχετικά με το 10χρονο γιο της, ένα παιδί που μιλώντας μαζί του καταλαβαίνεις πόσο οξυδερκές είναι και πόσο μπροστά, αφού σε ό,τι αφορά τις επιλογές του δε μιμείται το πλήθος, ψάχνεται,έχει άποψη ενδιαφέρεται, θέλει να γνωρίζει πράγματα, γενικά έχει μία “καλή” περιέργεια . Παρόλα αυτά οι επιδόσεις του δεν είναι ανάλογες με τις δυνατότητές του. Ίσως γιατί εκτός από τη νοημοσύνη, απαραίτητο συστατικό είναι και η λεγόμενη Συναισθηματική Νοημοσύνη.
(EQ: Emotional Intelligence)
Τί είναι όμως η Συναισθηματική νοημοσύνη, σε τί διαφέρει με τη Διανοητική νοημοσύνη (IQ) και πώς συμβάλλει στην σχολική πρόοδο κι επιτυχία;
Για αρκετά χρόνια η νοημοσύνη σχετιζόταν με τον παραδοσιακό ορισμό της ευφυίας και μετριόταν με έναν συγκεκριμένο τρόπο, το γνωστό δείκτη νοημοσύνης (IQ).
Μάλιστα, επικρατούσε η πεποίθηση ότι ένα άτομο με υψηλό δείκτη νοημοσύνης μπορεί να πετύχει σε κάθε τομέα της ζωής του. Ωστόσο, με το πέρασμα των χρόνων η θεωρία αυτή άρχισε να παρουσιάζει ”κενά” και να μην ανταποκρίνεται πλήρως στην πραγματικότητα. Έρευνες έδειξαν πως υπάρχουν κι ορισμένοι παράγοντες εκτός της ευφυίας , που όχι μόνο επηρεάζουν αλλά συμβάλλουν σημαντικά στην πορεία τόσο της επαγγελματικής όσο και της προσωπικής ζωής .
Η ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς τα δικά του συναισθήματα, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει, αλλά και η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοοεί τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω του και να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματά του όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις είναι η ουσία της Συναισθηματικής Νοημοσύνης.
Όλοι, λίγο πολύ μπορούμε να φέρουμε στο μυαλό μας περιπτώσεις γνωστών μας που ενώ είχαν τη δυνατότητα να προοδεύσουν, δεν τα κατάφεραν, ίσως γιατί δε μπόρεσαν ως παιδιά και κατόπιν ως ενήλικες να χειραγωγήσουν τις αντιδράσεις τους , τα συναισθήματά τους και να τα εξισορροπήσουν με τη λογική τους.
Σε μία εποχή που οι εξελίξεις, η επιστήμη και η τεχνολογία τρέχουν με ταχύτατους ρυθμούς, σε μία εποχή που κυριαρχεί ο ανταγωνισμός, η βία και η εγκληματικότητα, η συναισθηματική ευφυία κρίνεται σπουδαία για κάθε έναν από εμάς, πόσο μάλλον για ένα παιδί που αρχίζει να διαμορφώνεται μέσα σε ένα τέτοιο πλαίσιο.
Επομένως, αξίζει να γίνει κατανοητό από γονείς και σχολείο πως πλεόν εκτός από τη γνωστική εκπαίδευση χρειάζεται και η συναισθηματική. Και ίσως αυτό να είναι το πρώτο βήμα για την ευτυχία του!