Επιστροφή στην πραγματικότητα;

Σε καινούργια από την καθιερωμένη ημερομηνία, με ημέρες παράτασης και ποικίλες αλλαγές , η έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς είναι γεγονός!
Βρισκόμαστε στο κατώφλι της σιδερένιας σχολικής πύλης προτού το πρωινό κουδούνι αρχίσει και πάλι να χτυπά ∙ μόνο που αυτή τη φορά ηχεί λίγο πιο “δυνατά”, λίγο πιο “διαφορετικά “, λίγο πιο “προειδοποιητικά” και μας καλεί όλους , τόσο μαθητές όσο εκπαιδευτικούς και γονείς να προετοιμαστούμε, να ανασκουμπωθούμε και κυρίως να μη χάσουμε την ψυχραιμία μας στην νέα πραγματικότητα που θα συναντήσουμε μπροστά μας.

Αναμφίβολα η περίοδος που διανύσαμε από τον περασμένο Μάρτιο έως τώρα ήταν εκτός τετριμμένων και είναι αρκετά πιθανό το νέο μαθησιακό μοντέλο είτε να διατηρηθεί όπως το ζήσαμε στην περσινή του μορφή , είτε όπως ακούμε και διαβάζουμε , να δεχτεί διάφορες τροποποιήσεις για να αποφευχθεί κάθε αρνητική συνέπεια.

Όποια κι αν είναι όμως η νέα συνθήκη που θα συναντήσουμε, το μυστικό είναι η αποφυγή πανικού και να μην προκαταβαλλόμαστε με αρνητική διάθεση. Και αυτό είναι κάτι που πρωτίστως, όσο δύσκολο κι αν είναι, εμείς , γονείς και εκπαιδευτικοί οφείλουμε να πράξουμε.
Με την έναρξη της σχολικής χρονιάς τα παιδιά τίθενται στο επίκεντρο και βομβαρδίζονται καθημερινά με πληροφορίες από ΜΜΕ, από φίλους, περίγυρο, ενώ γίνονται μάρτυρες του άγχους των γονέων τους για ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει.

Σκεφτείτε όμως πόσο κακό στην πραγματικότητα κάνουμε στην ψυχοσύνθεσή τους , είτε στα μικρότερα είτε στα μεγαλύτερα παιδιά, αντί να προσπαθήσουμε να διαμορφώσουμε μία ατμόσφαιρα ασφάλειας και προσαρμογής.

ΤΙ ΝΑ ΠΡΟΣΕΞΟΥΜΕ ;

Τα παιδιά και οι έφηβοι, μετά το πρότερο μεγάλο διάστημα παραμονής στο σπίτι, με σημαντικές αλλαγές έως και ελλείμματα σε πολλαπλά επίπεδα της μαθησιακής και ψυχοκοινωνικής τους ανάπτυξης, είναι πιθανό να παρουσιάσουν κατά την νέα χρονιά συμπεριφορές όπως αποδιοργάνωση, απόσυρση, ένταση, δυσκολία στη συγκέντρωση, αύξηση των συγκρούσεων που μπορεί να πάρουν ακόμη και τη μορφή σωματικών ενοχλήσεων ή προκλητικής συμπεριφοράς, ενώ δεν αποκλείεται να εκδηλώσουν έντονη ανησυχία, στρες ή θυμό τόσο κατά την διάρκεια της παραμονής τους στο σχολικό περιβάλλον όσο και κατά την επιστροφή τους στο σπίτι . Βέβαια, οι πιθανές αυτές αντιδράσεις μπορούν να θεωρηθούν φυσιολογικές έως ένα βαθμό κι αναμενόμενες στις πρωτόγνωρες συνθήκες που διαβιούμε.

Αν λοιπόν εμείς επιτείνουμε την αγχώδη κατάσταση στο σπίτι , ενισχύουμε την συναισθηματική αυτή αναστάτωση των παιδιών μας “φλερτάροντας” με ακόμα πιο αρνητικές συνέπειες , τόσο στην επίδοσή τους όσο και στην ψυχολογία τους.

ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ;

Προσέχουμε να μην υποπέσουμε σε “παγίδα” . Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω δε σημαίνει πως σταματάμε απότομα οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από το θέμα , θέλοντας να προστατέψουμε τα παιδιά μας από “συναισθηματική μόλυνση” . Είναι σημαντικό τα παιδιά, ακόμα και τα πιο μικρά σε ηλικία, να είναι γνώστες της πραγματικότητας που τα περιβάλλει.

Προσέχουμε όμως τον τρόπο που εκφραζόμαστε . Εξακολουθούμε να συμβουλεύουμε τα παιδιά μας για κανόνες υγιεινής και μέσα προστασίας , χωρίς να γινόμαστε εμμονικοί . Ενδιαφερόμαστε και ρωτούμε για την καθημερινότητά τους , για την λειτουργία τους στο σχολείο χωρίς να είμαστε υπερβολικοί και χωρίς να προτάσσουμε τις δικές μας ανησυχίες και φοβίες.

Συζητάμε με τα παιδιά μας τον τρόπο που τα ίδια αντιλαμβάνονται αυτές τις αλλαγές , ενδιαφερόμαστε για τις σκέψεις και τις ανησυχίες τους προσπαθώντας να τα καθησυχάσουμε και διαβεβαιώνουμε με παραδείγματα από την δική μας καθημερινότητα ότι όλοι , δεδομένης της κατάστασης, βιώνουμε αντίστοιχες αλλαγές σε διάφορα πλαίσια (εργασιακό, οικογενειακό, οικονομικό ) στις οποίες προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε.

Σε περίπτωση που ως γονείς βιώνουμε μία δύσκολη περίοδο , ενδεχομένως γιατί η νέα κατάσταση έχει πλήξει την οικογένειά μας σε μεγαλύτερο βαθμό (απώλεια προσώπου, ανεργία κλπ) προσπαθούμε να μην αφήσουμε το αρνητικό συναίσθημα που μας καταβάλλει να επηρεάσει σημαντικά το παιδί μας. Δε το αποκλείουμε από αυτό που βιώνουμε, σε καμία περίπτωση. Φροντίζουμε όμως να το συζητήσουμε μαζί του σε ώρες που αισθανόμαστε πιο ήρεμοι και καλύτεροι συνομιλητές. Βοηθούμε το ίδιο να εκφράσει την συναισθηματική του ένταση πάνω στο γεγονός και κυρίως επιτρέπουμε στον εαυτό μας να βοηθηθεί από το παιδί μας.

Εν κατακλείδι μικροί και μεγάλοι μαθητές θα κληθούν από Δευτέρα να συνυπάρξουν σε ένα νέο “καθεστώς” κατά πολύ διαφοροποιημένο από την άλλοτε πραγματικότητά τους . Μπορεί κάποια από τα μεγαλύτερα παιδιά στην αρχή να το διακωμωδήσουν, κάποια να αντιδράσουν, οι πολύ μικρότεροι να δυσκολευτούν. Οι καθηγητές να δυσφορήσουν , οι γονείς να αγχωθούν και να αγανακτήσουν .
Σε κανέναν δεν είναι ευχάριστες οι αλλαγές , ούτε κι εύκολες.

Ας οπλιστούμε όμως με υπομονή , ας προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε την αυτοκυριαρχία μας και σύντομα, όσο φερόμαστε υπεύθυνα, θα επανακτήσουμε την κανονικότητά μας .

Μια Καλή Χρονιά, Υγιής Σωματικά και Πνευματικά, σε Μαθητές, Εκπαιδευτικούς και Γονείς

ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ !
ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ Ι. ΣΟΦIA
ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ -ΣΧΟΛΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΟΣ